29-05-14

'Ik ben een politiek dakloze nar'

Raf Walschaerts (de helft van Kommil Foo) heeft er momenteel zowat een dagtaak aan om uit te leggen dat hij geen extremist of Vlaams-nationalist is. 'Maar ik heb wél vragen bij dit land.' Die vragen jagen hem het podium op, samen met stand-upcomedian Michael Van Peel.

Waarom met Van Peel?

RAF WALSCHAERTS: Ik werkte al mee aan een van zijn eindejaarsconferences, waarin hij telkens zinnige dingen zegt over de politiek. En ik volg de politiek zoals anderen naar Thuis kijken. Politiek is net een soap, met veel drama en vaste personages. Er wordt veel gebakkeleid, en er gebeurt wel wat maar het gaat soms lachwekkend traag. Ik betwijfel zelfs of ik op 25 mei ga stemmen. Wellicht stem ik Vlaams en Europees, maar niet federaal. Er is geen enkele partij op federaal niveau waar ik me volledig achter kan scharen. Maar ik verwonder me erover dat constitutionele twijfel onmiddellijk als rechts wordt gepercipieerd. Wij missen een confederale linkse partij... Enfin, dat klinkt onnodig zuur.

U stemt misschien niet, maar u maakt wél een voorstelling over de verkiezingen?

WALSCHAERTS: Ik lees alles wat er maar te lezen valt over politiek, en dan maar doorbomen met vrienden over de crisis waarin onze politiek beland is. Heerlijk! Dat is mijn hobby. (lacht) Een tijd geleden vroeg Cultuurcentrum De Westrand uit Dilbeek me om die hobby eens op de planken te beoefenen. Ik belde Michael, hij hapte toe, en dus brengen we vier dagen voor de verkiezingsdag Ontstemd, een verkiezingsconference.

Dat kon niet met uw broer Mich?

WALSCHAERTS: Mich en ik zijn altijd erg geëngageerd geweest, maar daarom vertalen we dat nog niet expliciet naar de scène. Binnen Kommil Foo mag alles, maar willen we niet alles. Kommil Foo is harmonie tussen twee broers, Ontstemd wordt verbaal vuurwerk tussen twee politieke beesten, de ene een theaterman, de andere een stand-upcomedian. De wereld van Kommil Foo vertrekt vanuit onze liefdesperikelen. Het is er de plek niet voor om te reflecteren over pakweg Maggie De Block of Bruno Tobback.

Dat gaat u in Ontstemd wél doen?

WALSCHAERTS: Ontstemd wordt iets bruuts, zonder een likje verf, een experiment geboren uit de noodzaak om onze twijfels en bedenkingen te ventileren. We brengen bestaand en nieuw materiaal. Een piano, een gitaar, en twee mannen die als narren zingen over en schertsen met de complexiteit van dit land en de politiek. Songs van Kommil Foo en zelfs van Bram Vermeulen wisselen we af met sketches van Van Peel waarin ik ongetwijfeld zal interpelleren. We spelen ook een politiek debat na, waarin we de politici met mededogen zullen portretteren. En we gaan geen potje klagen over hun zogenaamde gebrek aan integriteit. Probeer in godsnaam je integriteit maar eens te bewaren als je wilt functioneren in de slangenkuil die de politiek is. Politiek is een machtsspel. Een politicus moet het spel vooral kunnen meespelen.

Wordt het een conference met advies?

WALSCHAERTS: Helemaal niet. Ontstemd wordt ruw, ad-hoctheater van twee ontstemde narren die zich politiek dakloos voelen en met handen, voeten en wie weet wat nog meer uitleggen waarom.

 

 

Els Van Steenberghe

Copyright © 2014 Roularta Media Group.

Nar.jpg

Uit: De Knack, 14/05/2014

Gepost door Catherine K | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-05-14

Mich met Wim Claeys op Gentse Zangstonde

De verkiezingen waren voor Wim Claeys geen reden om geen Gentse Zangstonde te houden, zondagmorgen in de Vooruit. Deze keer had hij Mich Walschaerts, één van de broers van Kommil Foo, als gast. Een Antwerps-Gentse zangstonde dus.

Speciale gast was Mich Walschaerts die het antwerpse dialect meebracht naar de gentse zangstonde.

 

Er was heel wat volk, en Claeys had er duidelijk zin in. Claeys nodigde meteen  iedereen uit om op 4 juli naar de Gruute Zangstonde te komen. Die gaat door  in open lucht aan Sint-Jacobs. Naar aanleiding van de 80ste verjaardag van Walter de Buck wil men er dan met zoveel mogelijk mensen Het Vliegerke  zingen.

IMG_0901gentse_znagstondemei.jpg.h600.jpg

IMG_0811gentse_znagstondemei.jpg.h600.jpg

IMG_0802gentse_znagstondemei.jpg.h600.jpg

IMG_0797gentse_znagstondemei.jpg.h600.jpg

IMG_0792gentse_znagstondemei.jpg.h600.jpg

IMG_0789gentse_znagstondemei.jpg.h600.jpg

IMG_0784gentse_znagstondemei.jpg.h600.jpg

IMG_0780gentse_znagstondemei.jpg.h600.jpg

IMG_0354gentse_znagstondemei.jpg.h600.jpg

 

uit: Het Nieuwsblad, 25/05/2014

Gepost door Catherine K | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-05-14

FM Brussel

Een interview met Raf Walschaerts en Michael Van Peel

FMBrussel.jpg

Gepost door Catherine K | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Win tickets voor Kommil Foo

Kommil Foo is bezig met de laatste optredens van hun tournee 'Breken'. Hit fm heeft een aantal duo-tickets voor het concert in Zomerloos Gistel (West-Vlaanderen) op 30 mei. Deelnemen kan hier!

Deze wedstrijd loopt tot en met donderdag 29 mei 2014

photo_709850001400597507_800_no.jpg

 

Gepost door Catherine K | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-05-14

DUBIO.

Een corpulente man, naast mij op de bank in de trein. Vroeg me wat ik schrijvende was. Een column dus, voor de krant, over de nakende verkiezingen. Ach zo. (koel) Wenste me veel succes. Zelf had hij afgehaakt. Wegens ergernis. Geen interesse meer in het politieke circus. Veel te weinig inhoud in het debat. Inhoud, dat moet toch de essentie zijn, nee? Zo’n politicus, dat praat, dat discussieert, dat lult maar door: over pensioenen, over migratie, belastingen, werkgelegenheid, klimaat, kans-armoede, economie, ethische thema’s ook als abortus, euthanasie… Kunnen we alsjeblief over zaken praten die er toe doen, mensen? Alles, werkelijk àlles is goed om het toch maar niet over inhoud te moeten hebben! (en dat met grote stelligheid beweerd, zonder enige aarzeling).

Daarover moest ik maar eens schrijven in de krant! Bij deze.

Inhoudelijk hoogst absurd, de corpulente woordenvloed, dat zeker, maar mij fascineerde veeleer de manier van spreken: zonder enige twijfel. Aarzel en twijfel participeren niet aan de verkiezingen. Mensen blijven of onverschillig, of hebben een uitgesproken mening. Twijfel is daar zelden mee gemoeid.

Ik hoor mensen vol vuur een standpunt verdedigen, ben dan steevast heel even stikjaloers (heerlijk moet dat zijn, zo’n onwankelbare overtuiging hebben)…waarna onmiddellijk de andere kant van de medaille me tanden-breed tegemoet grijnst, en de alles relativerende genuanceerde blik het spel overneemt. Links? Rechts? Confederaal? Federaal? Partijpolitiek au sérieux nemen ? Of net ontmaskeren als steriele particratie? En vervolgens wat?

Probeer je ogen open te houden, kijk over de muur, en word onverbiddelijk opgezadeld met een breed uitwaaierende vertwijfeling. Allemaal op conto van de complexe werkelijkheid en haar onhebbelijke gewoonte niet éénduidig te willen zijn. Ongemeen boeiend, daar niet van, maar knap vervelend als je rustig achterover wil leunen in je zaligmakend grote gelijk. Reality is a bitch.

Nog 5 dagen. Het zweet breekt me uit als ik eraan denk. Nog 5 dagen, en deze jongen heeft nog steeds geen idee. Dat rode potlood aan die ketting, dat verschoten gordijntje, die strenge voorzitter met zijn enge bijzitters… Angstdromen krijg ik ervan (in het holst van de nacht, badend in het zweet, rechtop in mijn armzalige bedstee).

‘Op de goei stemmen hé jongen’, zei mijn moeder 30 jaar geleden. ‘Tuurlijk wel, ma’, sprak de ervaren, wijze, volwassen man van 18, mét uitgesproken mening.

Van de huidige onzekere twijfelaar was nog geen sprake. Die lag ergens diep in mij heerlijk te ronken onder een warme, vertrouwde resem clichés.

Zijn beurt komt nu.

 

Hij is welkom.

 

Uit: De Morgen, 21/05/2014

Gepost door Catherine K | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-05-14

Raf in Reyers Politiek

Vanavond in Reyers Politiek: Raf Walschaerts en Michael Van peel! Praten over hun éénmalige verkiezingsshow, woensdag 21 mei 2014 in CC westrand te Dilbeek: ONTSTEMD!

 

RP.jpg

Gepost door Catherine K | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-05-14

Open repetitie Ontstemd!

Om de eenmalige voorstelling Ontstemd! voor te bereiden repeteren Raf Walschaerts en Michael Van Peel "open" in Edegem (bij Antwerpen).

Waar: Theater Cartouche

Wanneer: 12/05/2014

Uur: 20u30

Prijs: 5 euro

 

Reserveren kan via voorzitter@theatercartouche.be 

ontstemddd.png

Gepost door Catherine K | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-05-14

Een avond met Raf Walschaerts over Het Belgisch Huwelijk van Marc Reugebrink

Dinsdag 3 Juni 2014 - 20:00

Hoeveel Vlaming kun je als inwijkeling worden? De meermaals bekroonde Nederlandse essayist en schrijver Marc Reugebrink, in een poging zijn eigen innesteling in Gent in de weegschaal te leggen, laveert tussen geloof en wanhoop. De roman, zijn vijfde ondertussen, gaat over de muze van de liefde en de clichés die we in plaats van ze eens grondig in vraag te stellen, eindeloos herkauwen als we het integratiedebat aansnijden.

 

Eeuwige liefde en België dat al dan niet uit elkaar valt...het zijn zo'n beetje mijn 2 stokpaardjes :-) was de reactie van Raf Walschaerts op de vraag of hij in gesprek wou gaan met Marc Reugebrink.

Moderator van dienst is niemand minder dan uitgever Harold Polis van De Bezige Bij Antwerpen!

Hier alvast een fijne recensie van Het Belgisch Huwelijk op Cuttingedge.be.

Wees er dus bij en schrijf U tijdig in via limerick.be! Signeersessie en Augustijnreceptie maken deze boeiende avond compleet.

 

Schrijf hier in!

BelgischHuwelijk.jpg

 

Gepost door Catherine K | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-05-14

Kabouters en reuzen

In een opinie-stuk in De Tijd pleit Andreas Tirez voor het afschaffen van cultuur-subsidies om de vrije markt te laten spelen. Moet een overheid kunst financieren met belastinggeld? Terechte vraag in verkiezingstijden. Politici zijn nu eenmaal de schatbewaarders van een kist geld, het is hun taak erop toe te zien dat dat slijk der aarde goed en verantwoordelijk aangewend wordt. Elke overheidssubsidie in elke sector moet in principe efficiënt, transparant en op lange termijn zinvol zijn en dus voortdurend kritisch in vraag worden gesteld. Subsidie is een tweesnijdend zwaard: financiële steun kan constructief zijn en tot verrassende resultaten leiden, maar kan ook verlammend werken, en corrumperen. Wat vanzelfsprekend evengoed geldt voor cultuur-subsidie. Daarover moet gewaakt, niet in het minst door de sector zelf.

Tijd voor een sprookje: Plop. Niets tegen kabouters, maar kom mij niet vertellen dat ze klein zijn…Reuzen zijn het, pontificale heersers, Piet Piraten op de culturele zeeën. de Plops, de K3’s, de Samsons, de Kaatjes, de Mega Mindy’s: vakkundig gemaakt entertainment op kindermaat. Bedacht en in de markt gezet door ervaren culturele ondernemers als Studio 100. Commercieel zeer succesvol. Niks mis mee, integendeel. Toch zou het doodjammer zijn als er naast deze reuzen in dwergen-vacht geen alternatief meer zou bestaan. Een kleinschaliger, minder commercieel, avontuurlijker alternatief. Het theater waarmee jeugdtheater-gezelschappen als 4Hoog, de Kopergieterij, Ultima Thule, Orka, Bronx, enz…langs culturele centra en scholen trekken. Dat soort theater produceren kan niet of nauwelijks zonder overheidssteun. Sommige producties trekken minder publiek, maar zijn artistiek zo waardevol dat ze bescherming verdienen. Kwetsbare kasplantjes zijn niet altijd opgewassen tegen het allesverslindende monster van de vrije markt.

Dit is mijn punt: Gesubsidieerd en commercieel kunnen perfect naast elkaar bestaan. Op voorwaarde dat de betreffende subsidie transparant is, goed gemotiveerd en geen valse concurrentie in het leven roept (bv. het zwaar subsidiëren van Musical van Vlaanderens Assepoester ten nadele van Studio 100 roept vragen op…).

Dus ja: de overheid heeft redenen te over om geld uit te trekken voor kunst. Enerzijds door (cultureel) ondernemerschap te stimuleren, anderzijds door subsidies toe te kennen waar nodig.

In het besef dat de waarde van kunst voor een samenleving niet te becijferen valt. Toneel, grote orkesten, opera, dans, maar ook film, letteren, musea, bibliotheken: hun waarde valt lang niet alleen in geld uit te drukken en dat maakt hen kwetsbaar in een wereld die doordrenkt is van groeimarges en winst. Daarom is de keuze voor kunst en cultuur een principiële keuze, meer dan een economische. Een keuze voor de verbeelding. Een overheid kan die weerloze verbeelding voor een groot stuk kraken of maken. Laten we voor het laatste kiezen.

 

Uit: De Morgen, 7 mei 2014

Door: Raf Walschaerts

Gepost door Catherine K | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-05-14

Mindshift.

Minder dan een maand voor de stembusgang. Voor een verwoed krantenlezer als ik valt er nu echt niet meer aan te ontsnappen: de tsunami van opinies, reacties op opinies en meningen over meningen over meningen neemt stilaan indrukwekkende proporties aan. Met stijgende verbazing neem ik het tot mij, dat woud van welig tierende meningen. Wat moet het zalig-simpel leven zijn in een wereld waar alle N-VAers hardvochtige mensen zijn met slechte bedoelingen, en alle groenen en socialisten de wegbereiders van een sociale en rechtvaardig maatschappij. Even fijn vertoeven moet het zijn in die parallelle wereld waar alle linkse denkers naïef zijn, en soft en inefficiënt politiek correct, en waar rechts het monopolie heeft op daadkracht en actief probleemoplossend gedrag. O zalige gemoedsrust van de dwaas. Oogkleppen op en ongestoord verder slapen!

Je kan er niet omheen, de goeie ouwe links-rechts-polarisatie komt in deze verkiezing-tijd weer helemaal boven water, terug van eigenlijk nooit weggeweest (deze keer vakkundig in de markt gezet als N-VA-model tov PS-model). Vraag is of die klassieke tegenstelling het hele speelveld nog kan omspannen… Kan iemand me vertellen wat er links is aan het ten allen prijze verdedigen van een vast gebetonneerd Belgisch federalisme? En wat is er rechts aan het benadrukken van het belang van taal, in casu Nederlands, als hefboom voor integratie van migranten? Toch verwerpen hele volksstammen alles wat NVA voorstelt wegens ‚rechts’. En andersom, nog grotere volksstammen vegen alles wat SPA en GROEN voorstelt van tafel als zijnde ‚links’. Doodjammer voor het inhoudelijk debat, toch? Je zou hopen dat die manier van gepolariseerd denken stilaan over zijn hoogtepunt heen is. Dat het besef groeit van een veelgelaagde wereld, ééntje met 3 kanten aan elke medaille. Het besef van een werkelijkheid die niet voor 1 gat te vangen is en om een mindshift vraagt, omdat ideologisch gestuurde partijpolitiek niet altijd het juiste instrument blijkt om de complexiteit van de huidige samenleving te benaderen.

 

Als democratie dan toch een georganiseerd meningsverschil is, laat het dan een gefundeerd meningsverschil zijn: de edele kunst van het oneens zijn op basis van inhoud, niet op basis van de partij of persoon die de inhoud poneert. Met minder partijen in de boksring. Met meer deontologische hygiëne in het debat (rationele argumenten die niet met emotionele argumenten worden bekampt, en omgekeerd). Minder strategie, meer beleid. Minder partijpolitiek dus. Wellicht dienen zich op termijn andere pistes aan: rechtstreeks op programma-punten stemmen ipv op partijen bijvoorbeeld. Toekomstmuziek. Wordt hopelijk vervolgd.

 

Uit: De morgen, 30 april 2014

Door: Raf Walschaerts

Gepost door Catherine K | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-05-14

Te gast bij 'Sara op Zondag'

De gebroeders Raf en Mich Walschaerts van Kommil Foo live bij Sara op Zondag! Ze speelden Breekbaar Lief en Potvis uit de nieuwe voorstelling Breken en het laatste nummer was Ruimtevaarder.

KFsoz.jpg

 

 

 

 SOZ.jpg

 Bron: SARA op Zondag

Gepost door Catherine K | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |