06-05-14

Mindshift.

Minder dan een maand voor de stembusgang. Voor een verwoed krantenlezer als ik valt er nu echt niet meer aan te ontsnappen: de tsunami van opinies, reacties op opinies en meningen over meningen over meningen neemt stilaan indrukwekkende proporties aan. Met stijgende verbazing neem ik het tot mij, dat woud van welig tierende meningen. Wat moet het zalig-simpel leven zijn in een wereld waar alle N-VAers hardvochtige mensen zijn met slechte bedoelingen, en alle groenen en socialisten de wegbereiders van een sociale en rechtvaardig maatschappij. Even fijn vertoeven moet het zijn in die parallelle wereld waar alle linkse denkers naïef zijn, en soft en inefficiënt politiek correct, en waar rechts het monopolie heeft op daadkracht en actief probleemoplossend gedrag. O zalige gemoedsrust van de dwaas. Oogkleppen op en ongestoord verder slapen!

Je kan er niet omheen, de goeie ouwe links-rechts-polarisatie komt in deze verkiezing-tijd weer helemaal boven water, terug van eigenlijk nooit weggeweest (deze keer vakkundig in de markt gezet als N-VA-model tov PS-model). Vraag is of die klassieke tegenstelling het hele speelveld nog kan omspannen… Kan iemand me vertellen wat er links is aan het ten allen prijze verdedigen van een vast gebetonneerd Belgisch federalisme? En wat is er rechts aan het benadrukken van het belang van taal, in casu Nederlands, als hefboom voor integratie van migranten? Toch verwerpen hele volksstammen alles wat NVA voorstelt wegens ‚rechts’. En andersom, nog grotere volksstammen vegen alles wat SPA en GROEN voorstelt van tafel als zijnde ‚links’. Doodjammer voor het inhoudelijk debat, toch? Je zou hopen dat die manier van gepolariseerd denken stilaan over zijn hoogtepunt heen is. Dat het besef groeit van een veelgelaagde wereld, ééntje met 3 kanten aan elke medaille. Het besef van een werkelijkheid die niet voor 1 gat te vangen is en om een mindshift vraagt, omdat ideologisch gestuurde partijpolitiek niet altijd het juiste instrument blijkt om de complexiteit van de huidige samenleving te benaderen.

 

Als democratie dan toch een georganiseerd meningsverschil is, laat het dan een gefundeerd meningsverschil zijn: de edele kunst van het oneens zijn op basis van inhoud, niet op basis van de partij of persoon die de inhoud poneert. Met minder partijen in de boksring. Met meer deontologische hygiëne in het debat (rationele argumenten die niet met emotionele argumenten worden bekampt, en omgekeerd). Minder strategie, meer beleid. Minder partijpolitiek dus. Wellicht dienen zich op termijn andere pistes aan: rechtstreeks op programma-punten stemmen ipv op partijen bijvoorbeeld. Toekomstmuziek. Wordt hopelijk vervolgd.

 

Uit: De morgen, 30 april 2014

Door: Raf Walschaerts

Gepost door Catherine K | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.