22-04-14

LEES MAAR, ER STAAT NIET WAT ER STAAT (De Morgen)

Vanaf morgen elke week een column door Raf Walschaerts in De Morgen. Over de komende verkiezingen.

LEES MAAR, ER STAAT NIET WAT ER STAAT.

Laat ik maar met de deur in huis vallen: ik ben nog steeds zwevend. Onbeslist. Verward ook. En zoekend.

Het boeit me mateloos, dit verkiezingscircus: de meningen, de provocaties, de reacties op de reacties op de reacties…het amuseert me, het intrigeert me zelfs, maar een uitgesproken overtuiging hou ik er niet aan over. Nooit voorheen in dit land waren de verschillende meningen zo gepolariseerd, maar verlossende helderheid brengt dat niet. Absoluut niet. Daarvoor wordt er te omfloerst gesproken. Te strategisch. De hele tijd bekruipt mij het gevoel dat politici niet het achterste van hun tong laten zien. Dat de woorden al te voorzichtig en al te zorgvuldig worden gekozen zodat de essentie vooral tussen de lijnen te lezen valt. Dit alles uit angst de kiezer voor het hoofd te stoten. Strategie. Verlammende strategie. De kleinste beweging van de tegenstander bepaalt onmiddellijk de eigen actie. De omstandigheden dwingen de meningen. ‚Lees maar, er staat niet wat er staat’, sprak de dichter Martinus Nijhoff, en gelijk had hij.

Laten we een kat een kat noemen: politiek is wat het is…veel meer de kunst van het gelijk krijgen, dan van het gelijk hebben. Zo zit het spel nu eenmaal in elkaar.

Maar nu lijkt voor mij de grens bereikt. Deze keer krijgt mijn verwarring de bovenhand (het bos en de bomen, weet u wel). Hoe meer ik hoor, hoe meer ik lees, hoe meer ik erover nadenk, hoe meer vragen en twijfels ik heb. Zoals het er nu naar uit zie ga ik niet stemmen op 25 mei. Wegens hopeloos in de war.

En toch. Geen duisternis zo zwart of ze baart een lichtpuntje. Heel af en toe, een seconde maar, een flits…zomaar onverwachts trekt het rookgordijn op, en wordt mij een blik gegund op het essentiële. Dan mag ik voor één kort ogenblik helder kijken. …en wat ik dan meen te zien, is een land dat veel te veel politici heeft. Teveel parlementen, te veel regeringen. Een land waar de politieke families in de vorige eeuw de bizarre keuze gemaakt hebben om zichzelf op te splitsen, en er zo eigenhandig een potje van hebben gemaakt.

(Hoe kan je als politieke familie -rood, blauw, oranje of groen- het concept ’land’ verdedigen, en tegelijkertijd de keuze maken om je ‚gesplitst’ te positioneren in het politieke veld. Het is als soep eten met een vork, en ondertussen luidkeels verkondigen dat de soep heerlijk is! Ongeloofwaardig).

En dus wacht ik. Tot de maskers afvallen, blijf ik dromen van een alternatief, een partij om op te stemmen. Mijn masker mag alvast af: ik zoek een partij die de bestaande institutionele structuren in vraag stelt, maar dan op puur pragmatische grond (ik heb niks met een emotioneel geladen Vlaams-nationalisme). Dat kan 2 richtingen uit: ofwel opnieuw richting unitair België, ofwel nog meer richting onafhankelijke regio's (eventueel binnen een confederale logica), maar een overdreven-complexe federatie onder deze omstandigheden (gesplitste politieke partijen en sterke grendels op de besluitvorming)? Nee.

Ik zoek een partij die naast die institutionele bekommernis bezorgd is over de gevaren en uitwassen van een ongebreideld, ruw kapitalisme. Die openstaat voor nieuwe, alternatieve maatschappij-modellen, en daar ook actief over nadenkt. Die out-of-the-box durft denken over arbeid en economie (iedereen een gewaarborgd basis-inkomen?). Een partij ten slotte die cultuur de plek geeft die het verdient: een levensnoodzakelijk, hoogst waardevol maar uiterst kwetsbaar onderdeel van de samenleving.

Zo’n partij zie ik op dit moment niet.

 

Voorlopig blijf ik thuis op 25 mei. Maar plannen kunnen veranderen. Vingers kruisen!

Gepost door Catherine K | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-04-14

Senne Guns & Kommil Foo - In Milaan

Nekka Nacht 2013 (Sportpaleis, Antwerpen)

Gepost door Catherine K | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

08-04-14

"Mensen raken is het plezierigste wat er bestaat"

Uit Psychologies (22 juli 2013)

Het is hun job om anderen te plezieren, en dat is een plezier op zich. Maar het mag ook meer zijn, zegt Raf Walschaerts, helft van cabaretduo Kommil Foo.

Tekst: Barbara Seynaeve - Foto's: François De Heel 

‘Er moet niet altijd gelachen worden. Een van de leukste dingen vind ik een goed tafelgesprek met mensen die even goed kunnen spreken als luisteren. Daar mag al eens een dijenkletser bij komen kijken maar het hoeft niet. Plezier en lachen zijn geen synoniemen. Ik vind dat de lach soms wat overschat wordt in deze tijd, mensen zijn er misschien te krampachtig naar op zoek. Terwijl loslaten net de sleutel is tot genot en plezier. Doorheen de jaren merk ik dat ik steeds meer een monomens word, dat ik almaar minder nodig heb om plezier te beleven. Ik sta elke avond met veel plezier en passie op het podium, ook bij de honderdste voorstelling. Soms vragen mensen me wel eens of ik het niet beu word om telkens dezelfde woorden te herhalen. Het is een beetje zoals een leraar wiskunde, antwoord ik dan. Die geeft ook zijn hele leven dezelfde leerstof, maar hij doet het om kinderen iets over te brengen. Ik doe het voor de momenten waarop ik iets overbreng bij het publiek. Mensen raken is het plezierigste wat er bestaat. En ik hoop dat ons publiek daarvoor openstaat. Dat ze niet zitten te wachten tot ze nog eens kunnen lachen maar dat ze openstaan om geraakt te worden. Toch is humor onontbeerlijk. Een ontroerend thema snijdt veel dieper als je net gelachen hebt. En vice versa. Als je ontroerd bent en je kan daarna lachen dan is dat een bevrijdende lach. In alles, zelfs in de meest donkere dingen, zit een lach. Uit elke situatie kan je plezier puren, je moet er alleen soms hard naar zoeken.'

2f461d8e2dd41cf13337bbe2ce86dfeb.gif

 

 

 

Gepost door Catherine K | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Interview met Mich (Storyfm.be)

Mich Walschaerts, samen met zijn broer Raf het succesvolle cabaret- en kleinkunstduo Kommil Foo, kwam op bezoek tijdens Lunchdate om te babbelen over de huidige tournee 'Breekbaar'. Hij vertelde Sofie waar hij zijn inspiratie haalt én dat ze al zin hebben in een nieuwe tournee.

Klik hier om het audiofragment te beluisteren.

Bron: Storyfm.be

Gepost door Catherine K | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Nekka Nacht 2013 (Acht)

Zaterdag 12 april 2014

Acht - 13.30: Nekka Nacht 2013 - Hoogtepunten uit de 20ste editie van de Nekka-nacht, opgenomen op 19 april in het Antwerpse Sportpaleis. Voor deze jubileumeditie kwamen verschillende centrale gasten uit de voorbije jaren opnieuw langs: Bart PeetersFrank BoeijenStef BosJohan VerminnenZjef VanuytselKadrilYevgueniKommil FooThé Lauen Raymond van het Groenewoud. Daarnaast waren er ook enkele jonge talenten.

Onderstaande foto's door Hendrik Devestel

 

HendrikDevestel.jpg

HendrikDevestel1.jpg

HendrikDevestel2.jpg

Bron: Flickr.com

 

 

Gepost door Catherine K | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-04-14

Raf over 'De Zwanenzang van Karel Waeri'

Gepost door Catherine K | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |