04-06-13

Brief Feest 40 jaar CC en GC

Brief van Kommil Foo

 

Liefste,

 

Ik ben net vijfentwintig geworden.

Jij veertig.

Dju toch.

 

Herinner je je nog onze allereerste keer, begin jaren ‘ 90, ergens in Limburg?

Dat ik om te beginnen al verloren was gereden en een half uur te laat was.

Dat ik vervolgens niet binnengeraakte omdat de deur op slot was en ik niet wist dat ik langs 

achter moest komen en dat ik dan op den duur in het zwembad daarnaast ben gaan vragen 

waar ik moest zijn en dat ze mij dan naar de bibliotheek hebben gestuurd waardoor ik nog een 

half uur later was.

Man, ik stierf van de zenuwen. 

Ik kon amper een woord uitbrengen, ik stond al te zweten nog voor we begonnen waren.

En dan onze eerste keer.

Onwennig natuurlijk maar vooral fantastisch, hoewel… achteraf had ik toch het gevoel dat het 

veel te snel voorbij was en dat ik er te weinig bewust van had genoten.

Dat hebben we nadien dus ruimschoots gecompenseerd.

Jonge, jonge.

 

Gemiddeld een keer of vier per week?

Van aan de kust tot in de Vlaamse Ardennen, van in putteke Limburg tot in Bommerskonten, 

overal zagen wij elkaar. 

Een halve auto per jaar verslijt ik, uren per week in de file, veel te vaak weg van vrouw en kind 

en toch blijf ik komen. 

 

Altijd met evenveel goesting. 

Omdat het altijd zo anders is.

Ondertussen ken ik je van binnen en van buiten en je slaagt er nog altijd in om mij te verrassen.

Soms ben je zo strak als een afgetraind renpaard, soms ben je slordig als een slons, soms tot in 

de perfectie opgemaakt, soms op de rand van vettig maar meestal net dan supergezellig!

De ene keer ben je warm en verleidelijk en blijf ik veel te lang bij je hangen, de andere keer ben 

je zo koel en nors als een op hol geslagen frigo en weet ik niet hoe snel ik buiten moet geraken.

Geen twee keer ben je hetzelfde.

 

En ik weet het wel, ik ken mijn plaats, ik ben niet gek…ik ben maar 1 van de velen. 

1 van die velen waar je het mee doet. 

Daar leg ik me bij neer. Het zij zo.

Je bent simpelweg niet te weerstaan.

’t Is van moetes.

Ik kom. 

Voor dat ene moment.

Rond een uur of acht.

Als jij je van je mooiste kant laat zien en ik me van mijn beste.

Daarvoor dus.

Drie dikke kussen voor je verjaardag.

 

Kommil foo

 

 

PS: Straks kom ik naar je toe, in Leuven, drie dagen achter elkaar, jippie!

40jaar.jpg

Gepost door Catherine K | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.