18-12-12

"Ik ben opgegroeid aan de toog van Rex" - Raf Walschaerts

Uit Gazet Van Antwerpen 17 november 2012

"Ik ben opgegroeid aan de toog van Rex."

picture-GVA-20121117-25141.jpg

Essen

Raf Walschaerts van Kommil Foo haalt jeugdherinneringen op.

Raf Walschaerts (47) van het cabaretduo Kommil Foo woont niet meer in Essen. Maar hij heeft nog wel een ijzersterke band met de gemeente waar hij zijn jeugd doorbracht. Vooral aan café Rex heeft hij niks dan goede herinneringen.

Rafs absolute lievelingsplekje is café Rex, vlak bij het station. Hij kent het al bijna van sinds het zijn deuren opende. "Het is altijd een fantastisch café geweest. Achteraan bevindt zich een concertzaal waar destijds, in de jaren 80, alle goede Belgische groepen kwamen optreden. Die heb ik toen allemaal gezien. Ik kwam hier over de vloer van mijn vijftien tot mijn achttien. Toen ben ik in Gent psychologie gaan studeren. Maar de jaren die ik hier heb doorgebracht, vergeet ik nooit meer. Ik kwam hier heel vaak: van woensdag tot zondag.

Ik had als puber dan ook wel vrij hevige hormonen", vertelt hij.

Het gebeurt soms dat hij met zijn broer moet optreden in de Rex. "Dat is geweldig. Dan denk ik automatisch terug aan alles wat ik hier beleefd heb en zie ik mezelf weer opgroeien aan de bar."

 

Carnaval

Wat een doodgewone puber belangrijk vindt, speelde zich voor Walschaerts af in de Rex. "Op mijn vijftiende heb ik de carnavalsstoet in Essen meegemaakt. Dat was toen heel groots en belangrijk. Vanaf elf uur 's morgens zat ik al in het café en dronk ik jenevertjes. Ik moest rond de middag thuis zijn om mijn grootmoeder in Antwerpen te gaan bezoeken.

 

Maar ik was zo verschoten van die 'wittekes' dat ik er niet beter op vond dan om in de cinemazaal tussen de stoelen te gaan liggen. Vijf uur later werd ik pas wakker."

Het was ook hier dat hij voor de eerste keer een meisje kuste. "Mijn ouders waren heel flexibel en ik mocht als jongere veel uitgaan. De enige voorwaarde was dat ik om 1u terug thuis moest zijn. Op fuiven werd steevast om middernacht de kuskesdans, La Bamba, gedraaid.

Daarna was het aftasten met welk meisje we nadien een slow zouden dansen. Na twee trage nummers had ik dan nog twintig minuten de tijd om met een meisje te staan kussen.

Daarna moest ik heel snel op mijn fiets springen om die vijf kilometer naar huis op tijd af te leggen. Op die manier kwam ik altijd nét te laat."

De stiptheid van zijn ouders draagt hij nu ook een beetje in zichzelf mee.

Hoewel hij geen kinderen heeft, is hij een pluspapa voor de zoon van zijn vriendin. "Ik ben blij dat hij in mijn leven gekomen is. Ik beschouw hem als een cadeau."

 

Optreden

Naast uitgaan en zichzelf amuseren, was het ook hier dat hij samen met zijn broer zijn eerste optredens met Kommil Foo beleefde. "De allereerste keer dat we samen op het podium stonden als duo was in De Zolder in Nieuwmoer. De tweede keer was wellicht hier. Het was ons grote doel om ooit op het grote podium van de Rex te geraken, want daar kwamen toen alle bekende Belgische artiesten", vervolgt Raf.

Het café speelde dus zeker een belangrijke rol in de evolutie van Rafs carrière. "Het café is zeker belangrijk geweest. Maar om nu te zeggen dat ik zonder het café niet zover geraakt zou zijn? Het is zo dat ik vroeger nog niet besefte dat ik echt een artiest kon worden. Ik droomde ervan en wilde het wel heel graag.

Mocht ik geweten hebben wat ik nu weet, had ik wellicht geen psychologie gaan studeren. Maar ik denk dat als je écht iets wil bereiken, je er hoe dan ook komt."

 

College

Kommil Foo, dat hij samen met zijn broer Mich vormt, is eigenlijk in Nederland doorgebroken en pas daarna in Vlaanderen. In het begin was Raf gefrustreerd over het uitblijven van zijn doorbraak. Maar nu vindt hij het goed dat hij vijf à zes jaar heeft kunnen groeien. "Dan moet je niet groot worden in de schijnwerpers en heb je achteraf meer bagage om stevig op het podium te staan."

Over café Rex kan Raf eigenlijk uren blijven doorgaan. Maar hij ging ook naar school. Naar het Sint-Michielscollege.

"Wat ik me daar vooral van herinner, is dat ik mijn huiswerk 's morgens vroeg nog snel overschreef in de fietsenstalling. Ik was nogal een lastige puber en heb meermaals strafstudie gekregen. Maar ik vond het college wel een prachtige school, zo middenin de bossen."

Ook zijn vroegste herinnering is afkomstig uit Essen. "Ik herinner me nog dat wij op Den Hoek woonden en dat ik als kleuter in mijn bedje met spijlen lag en naar het plafond keek", vertelt hij.

Kortom, al is Raf nu een doorgewinterde Gentenaar, zijn roots uit Essen blijven nog diep in hem geworteld zitten.

 

"Alles wat voor mij als puber belangrijk was, vond ik in de Rex." 

picture-GVA-20121117-25142.jpg

 

GReet WouteRs

© 2012 Concentra

Gepost door Catherine K | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-12-12

Vraag Maar Raak

Gepost door Catherine K | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |